Mei 19 2016

Putlucht

IMG_8163Soms vrees ik dat ik te principieel ben. En laten we eerlijk zijn, daar kom je niet ver mee in deze wereld. Pragmatisch met een vleugje leugenachtigheid, dat is veel handiger als je vooruit wil komen. De manier waarop Utrecht het Zandpad drie jaar terug lamlegde was van een redelijke ratterigheid. In mijn optiek, maar kennelijk te ouderwets of principieel, is politie en justitie aan zet als er sprake is van mensenhandel. Dan is het gebruik van het gemeentelijk vergunningenstelsel als schieten met een kanon op een mug. En dan hebben we nu het gevalletje Hardebollenstraat. Veertig jaar raamprostitutie stopt definitief nu de gemeente het straatje domweg opkoopt. Negen huisjes waar al tijden een vergunningsaanvraag liep door de dames van vrouwencoöperatie Freya. De gemeente weigerde, ondanks een gerechtelijke uitspraak, simpelweg om een beslissing op die aanvraag te nemen maar onderhandelde in het geniep met de eigenaar om de ramen van de markt te halen. En die eigenaar was ook nog eens de partij die ook op het Zandpad moest stoppen omdat ze mensenhandel zou faciliteren.

Op GroenLinks en de PvdA na, is de Utrechtse politiek akkoord met deze handelwijze. Ik schrik daarvan. Een ruime meerderheid van onze volksvertegenwoordigers heeft er geen moeite mee dat de overheid zo schofterig omgaat met de rechten van de dames van Freya en zelfbenoemde ‘mensenhandelaren’ een miljoen of drie winst gunt voor een rijtje uitgewoonde huisjes.

Daarbij is het vuiltje TivoliVredenburg maar een kleintje. Dezelfde politiek geeft vandaag steun aan het stadsbestuur om de huur van het Muziekpaleis met twee miljoen te verlagen. Mij lijkt zoiets onrechtmatige Staatssteun. Heel wat gesubsidieerde instellingen legde het loodje omdat ze de vastgestelde gemeentelijke huur voor maatschappelijke vierkante meters niet konden opbrengen. Maar een huurverlaging kon niet, want ‘marktconform’. Nu gun ik de mensen van TivoliVredenburg het beste, zij treffen geen blaam. Maar de ‘pragmatiek’ die nu weer uit de hoge hoed wordt getoverd verbloemt de smerige putlucht van dit rampdossier niet. Daarbij vergeleken was de muffe lucht van zweet en verschraald bier van de oude Tivoli-zaal als een kleurrijk lenteboeket.

Mei 12 2016

Slow down

Onderstaande column schreef en droeg ik voor, voor de mensen van het ADHD-café Leidsche Rijn. Dat was op 12 mei bij Anafora. Volgende 'sessie' is op 8 september vanaf 19.30, wederom bij Anafora in het Maximapark. Meer informatie is te vinden op hun Facebook-pagina met dezelfde titel.

Onderstaande column schreef en droeg ik voor, voor de mensen van het ADHD-café Leidsche Rijn. Dat was op 12 mei bij Anafora. Volgende ‘sessie’ is op 8 september vanaf 19.30, wederom bij Anafora in het Maximapark. Meer informatie is te vinden op hun Facebook-pagina met dezelfde titel.

Iedereen heeft wel wat. Een zwakke rug, lactose intolerantie of klutsknieën. Verdriet om een rotjeugd, een te vroeg overleden moeder of een kind dat met een beperking ter wereld kwam.

Ik kan zo nog wel even doorgaan. Geldgebrek, ongeluk in de liefde, een klootzak van een baas of een saaie zak als partner. Onvoldoende opleiding, luidruchtige buren, kwakkelende ouders, een te dikke kont en te kleine borsten, slaapproblemen, straatvrees of een aangeboren hartzwakte.

Feit is dat we van de genoemde voorbeelden er vaak meerderen tegelijk ‘bezitten’. En de buitengewoon gelukkigen, u en ik dus, hebben daar ook nog een keer ADD of ADHD als kers op de taart bijgekregen. De duivel schijt altijd op de grote hoop, om er maar eens een gezegde aan de haren bij te slepen.

Nu zie ik in de dagelijkse praktijk heel veel mensen aanmodderen om al deze ballen, en dan meestal aangevuld met een roedel schoolgaande kinderen, in de lucht te houden. En dan zodanig dat het er voor de buitenwacht nog eens lekker uitziet ook!

En dan denk ik: wie houdt wie hier voor de gek. Welke idioot heeft ons verteld dat we perfectie moeten nastreven. Want laten we eerlijk zijn: dat is de grootste valkuil van ‘ons soort mensen’. We zijn domweg beperkt. Beperkt in het bijhouden van de agenda, beperkt in het ‘doorpakken’ als het hoofd even op hol is. Goed in het verlummelen van de tijd als er feitelijk helemaal geen tijd is, maar het allemaal wel ‘goed’ willen doen.

En om het allemaal zo goed te willen doen volgen we lessen mindfullness, doen we massaal aan Yoga, hebben we coaches en spreken we in groepjes als deze. Met lotgenoten. We slikken ons een breuk en een lege portemonnee aan supplementen of gaan voor medicamenten. En ik vind het allemaal prima hoor. Als het helpt is het okay en de economie vaart er wel bij. Wat dat betreft gun ik iedere coach z’n eigen coach.

Maar stop alsjeblieft met elkaar massaal gek te maken. ADD of ADHD kan ontzettend lastig zijn – u hoeft mij niets te vertellen want niet alleen ik heb het maar mijn vrouw en kinderen ook – maar je gaat er niet dood aan. Althans, iedereen wordt op een goede dag geboren en gaat op een slechte dag dood. Het leven is op zichzelf al een chronische ziekte. Accepteer dat en maak er in de tussentijd wat van. Toen ik in 2010 volledig stil kwam te staan door een enorme burn-out had mijn psychologe het snel gezien: met jou lullen heeft geen enkele zin. Neem een pilletje en zoek het lekker uit. En dat hielp. Maar een pilletje helpt echt niet tegen alles. Eens in de zoveel tijd voel ik ook het moment naderen dat de boel mij over de schoenen gaat lopen. En dan pak ik een stuk hout en ga daar wat leuks van maken. Of ik schilder een kast. Of een muur. Of ik ga een koelkast wijn leegdrinken met goede vrienden. En de rest zoekt het maar even uit.

Mijn tip is dus om de lat wat minder hoog te leggen. Je moet soms gewoon een beetje schijt aan de rest van de wereld hebben. Accepteer, relativeer. Stapel niet op al die normale drukte ook nog eens ADHD-oplos-stress. Ik lees af en toe gewoon mijn mail een dag niet. Laat inkomende whattsapjes onbeantwoord of druk de zorgcoördinator van school weg. Morgen weer een dag! In dat licht is Douwe Bob een grote held. In z’n blote kont aan de Sont Slow down brother zingend.

Mei 12 2016

Wrang

Vandaag mijn ADUN-column als een plaatje. Omdat de krant een mooie nieuwe lay-out kreeg.

FullSizeRender

Mei 06 2016

Respect voor het verleden

IMG_7563Gister vierden wij feest in ons land. Maar veel te feesten was er eigenlijk niet als we de toestand in de wereld bezien. De globale samenleving is zo onwaarschijnlijk veranderd sinds het einde van de tweede wereldoorlog. Lange tijd herdachten wij op 4 mei alleen de slachtoffers van die donkere bladzijde uit de vorige eeuw. Een jaar of 20 geleden was dat voor mij ook nog heel prominent. Ik bezocht slagvelden, concentratiekampen, herdenkingen in Normandië en Arnhem en ging regelmatig naar Wageningen voor de 5 mei viering. Want daar was het echt gebeurd, de bevrijding, in dat zaaltje in hotel De Wereld. Maar met het verstrijken van de jaren ging het om zoveel meer dan de verschrikkingen van de holocaust of de hel die de familie van mijn vrouw ondervond in de Jappenkampen. De 4de mei is wat dat betreft een universele dag geworden om stil te staan bij al het grote zinloze leed dat mensen elkaar overal aandoen. Stromen vluchtelingen die vanuit Syrië door heel Europa trekken en niet zelfden omkomen onderweg naar de vrije wereld. Bommen en moordpartijen in Parijs of Brussels: ook daar vielen slachtoffers ‘voor de vrijheid’. En om op 5 mei alleen maar te vieren dat wij het in onze kleine hoek van de aardbol nog redelijk voor elkaar hebben sinds 1945, is mij ook wat al te eenvoudig.

Sinds kort maak ik met wat vrienden uit het nieuwe Utrecht deel uit van het jongste 4 en 5 mei comité van het land. En dan mag je opeens zelf aan de bak om herdenken en vieren vorm te geven, zodanig dat ook onze kinderen er gevoel bij houden. De tijd om al een 5 mei feest te organiseren was te kort, maar de eerste dodenherdenking van Leidsche Rijn was gedenkwaardig met ruim 200 buurtgenoten onder de oude perronkappen van Utrecht Centraal bovenop de A2-landtunnel. Aan de ene kant de kanaalbruggen waarachter op 2 mei 1945 voedseldroppingen plaatsvonden voor een uitgehongerd Utrecht en aan de andere kant een woud aan bouwkranen in een vlakte van beton en zand. Je voelde er de gretige zin in een mooie toekomst versmelten met respect voor het verleden. Een mooier 5 mei cadeau kan ik mij niet bedenken.

Apr 28 2016

Sambaboete

De sambaballen van Samba Sabor waren misschien net iets te spicy voor de gemeentelijke boa's.

De sambaballen van Samba Sabor waren misschien net iets te spicy voor de gemeentelijke boa’s.

Ik zeg nog steeds koninginnedag en mijn bioklok denkt pas op 29 april aan ‘Koningsnacht’. Nu snap ik dat mijn leeftijdgenoot Willem-Alexander (ook Utrecht, ook 1967) zijn eigen verjaardag nog wel kan onthouden, maar zo tegen de 50 is het lastig oude gewoonten in te wisselen voor nieuwe. Ook het weer moet kennelijk nog steeds wennen aan die andere datum. Goed, zonovergoten was het ook op 30 april niet altijd, maar het gure winterweer dat de vrijmarkt in het centrum teisterde, dat was ronduit onbeschoft. Zelfs mijn jongste zoon, voor het eerst met zijn maten op eigen gelegenheid in de stad, was ruim voor het afgesproken uur weer thuis.

Het winterweer zorgde voor meer rare gedragingen. Een Vinex-vriend, die naast zijn normale bezigheden ook trommelt in een sambaband, kreeg een boete van 180 euro omdat ie het publiek gratis verwarmde met zwoele Zuid-Amerikaanse klanken. In het beste geval lag dit aan vorst in het hoofd van de betreffende Bijzondere Opsporing Ambtenaar (BOA), maar ook de nare vertrutting van de stedelijke APV kan de oorzaak zijn.

Overijverige overheidsdienaren, ik heb er een hartgrondige hekel aan. Ooit was er een tijd dat je als mens het gevoel had alles te mogen, tenzij het uitdrukkelijk verboden was. Tegenwoordig voelt het steeds meer dat niets mag, tenzij dat uitdrukkelijk wel het geval is. Toen Utrecht nog niet was vergeven van de toezichthouders zou toch niemand om de vergunning van een sambaband vragen. Tijdens de vrijmarkt nota bene. De enige zorg destijds was dat er niemand werd vertrapt, er geen vechtpartijen uitbraken, en er geen zwaar bedorven voedsel werd verkocht.

Vroeger was niet alles beter, maar was er naast een papieren werkelijkheid vooral de dagelijkse praktijk. Goed kijken en logisch nadenken was 90 procent, en voor die laatste 10 procent had je de regels. Boeren verstand, kom daar tegenwoordig nog maar eens om.

Door de snelheid van de Sociale Media is de voltallige gemeenteraad al bezig met vragen aan het stadsbestuur over de sambaboete. Het zou vooral fijn zijn als onze raadsleden even verder kijken dan dit kleine incident en wat dieper willen nadenken over nut en noodzaak van onze stedelijke vertrutting. En regel beter weer voor volgend jaar.

Apr 21 2016

Politiewerk

Valt het u ook op: de stroom aan krantenberichten over executies, moord tussen ex-geliefden, berovingen, vage tenten die gesloten moeten worden in verband met drugshandel of andere zaken die het daglicht niet kunnen verdragen en andere zwaar criminele handelingen? Mij wel. Dagelijks lees ik erover en iedere keer bedenk ik mij hoe het toch in hemelsnaam mogelijk is dat de jaarlijkse politie-statistieken aangeven dat de criminaliteit in Utrecht en ommelanden daalt als ware het de temperatuur tijdens de laatste ijstijd. Iets zegt mij dat wij als eenvoudige burgers voor het lapje worden gehouden. Gezien mijn al vrij lange jaren in de lokale media gaat de vlieger niet op dat het aan ons, de media, ligt.

Afrekeningen in de wijk Overvecht, daar kijken we helaas al bijna niet meer van op. Maar wat te denken van soortgelijke weerzinwekkende daden in De Meern of IJsselstein, dat zou je tien jaar geleden toch voor onmogelijk houden!

In de wijk Terweijde in Culemborg was het een tijd geleden zwaar hommeles. Die incidenten leken wat gesust, maar nu vliegen daar weer auto’s in de fik gelijk nitraatbommen tijdens een gemiddelde viering van oud- en nieuw in de Utrechtse binnenstad. In Culemborg nota bene. Moord in Bilthoven, executie in IJsselstein, nog even en we lezen over zware rellen in Zeist of Driebergen.

Om kort te gaan geloof ik niet zo in die prachtcijfers die we jaar in jaar uit gepresenteerd krijgen van de regionale politie. Wat ik wel merk is dat ik steeds vaker – als extreem keurig burger – last heb van de lokale hermandad. De afgelopen twee jaar ben ik meermaals staande gehouden zonder dat daar mijns inziens aanleiding voor was. Ik had een keer een paar takken eikenhout op mijn hoedenplan liggen. Keurig beschermd tegen ‘vallen’ door de hoofdsteunen op mijn achterbank. Maar hup aan de kant vanwege ‘losliggende lading’. Toen ik op een parkeerterrein van een lokaal cafe mijn auto omkeerde om bij mijn tas en jas te kunnen voor een wandeling naar huis werd in opgebracht. Een boete van honderden euro’s omdat je het begrip BOB serieus neemt. Toen in een noodstop maakte om in de regen twee slecht verlichte motoragenten te ontwijken moest ik blazen. Want een opmerking over hun slechte licht werd niet gepikt. Nu kan ik slecht tegen de kreet ‘ga boeven vangen’ maar heel af en toe denk ik dat wel.

Apr 14 2016

Sjoemelt mijn huis nu voor de helft?

De warmtewisselaar 1.0. Wij van de Stadsverwarming hebben altijd warm water, maar veel is het niet.

De warmtewisselaar 1.0. Wij van de Stadsverwarming hebben altijd warm water, maar veel is het niet.

Het is in deze krant de laatste tijd zoveel over ‘sjoemelwoningen’ gegaan dat ik de drang niet meer kan weerstaan ook mijn duit in het zakje te doen. De discussie is behoorlijk ingewikkeld dus een beetje extra Jip-en-Jannekeuitleg kan geen kwaad. Niet in de laatste plaats voor de leden van de Utrechtse gemeenteraad die vanmiddag debatteren over het onderwerp.

Zo’n 60.000 woningen in en rond Utrecht zijn niet aangesloten op gas, maar op stadsverwarming. Koken moet derhalve elektrisch en daar ben ik na 17,5 jaar in de Vinex nog steeds niet aan gewend. Maar dan de verwarming en het warme water om onder te douchen of in te badderen. Daarvoor hebben wij dus geen centrale verwarming op een gasboiler, maar krijgen wij loeiheet water aangeleverd. Dat water stroomt door een warmtewisselaar om die warmte af te geven aan schoon koud water dat er langs stroomt. En met dat warme water kan je een bad vullen of een douche nemen. Ga nou nooit onder de douche staan als iemand in de keuken aan de afwas gaat, want dan heb je direct een koude klets in je nek. Zo lullig is de capaciteit van zo’n warmtewisselaar.

Als je een radiator opendraait stroomt heet stadsverwarmingswater door tal van in de cementvloer weggewerkte leidingen, naar die radiator. Werkt als een dolle. En zeker ook op de plek waar net even teveel van die leidingen naast elkaar in de betonvloer liggen. Daar ‘werkt’ je dure houten vloer. Tot een kromme vlakte. Gratis en voor niks. Het verbruik, waarvoor je een forse prijs betaalt, is het temperatuurverschil tussen het water dat het huis in kwam en het huis verliet. Een stuk ondoorzichtiger dan een kuubje gas.

Ooit was ons stadsverwarmingsnet heel duurzaam. Want heet koelwater van de UNA-centrale aan het Amsterdam-Rijnkanaal. Inmiddels wordt het water apart heet gemaakt en niet op een hele duurzame manier. En daarom ‘halen’ veel nieuwbouwwoningen niet hun beloofde ‘duurzaamheidsrendement’. Bent u er nog? Maar beste raadsleden, ook mijn inmiddels hele oude Vinexhut is al jaren veel minder duurzaam dan mij ooit is voorgespiegeld. En daar baal ik van, net als heel veel andereLeidsche Rijners. Maar sjoemelt mijn huis nu voor de helft? Of helemaal? En wat gaat u voor ons doen om weer duurzaam te zijn? Ik hoor het graag strakjes.

Oudere berichten «