«

»

Apr 02 2008

Bomen (3)

Het is erg actueel: bomen! Leidsche Rijn bezat tien jaar geleden heel wat meer bomen dan tegenwoordig. Althans: volwassen bomen. In het Leidsche Rijn Park worden gelukkig heel veel van de verloren bomen weer gecompenseerd, maar, dat is toch niet hetzelfde. Wie zal zich nog herinneren hoe fraai het wandelen was vanaf de Enghlaan naar de Smalle Themaat? Juist, dat weten alleen nog de Vleutenaren.

Misschien nog een aantal van de eerste bewoners van Terwijde. Inmiddels is het oostelijk deel van de Smalle Themaat “opgevreten” door een verschrikkelijk weggetje dat tussen de velden van het nieuwe sportpark van Desto omhoog loopt over de Haarrijnse Rading. Eenmaal daar voorbij begint pas weer het schitterende oude dijkje, dat nu onder de oostelijke Haarrijnse plan doorloopt. Maar goed, deze rubriek gaat vooral over de mooie verborgen plekken van Leidsche Rijn. Zie hier een heerlijke nieuwe plek in de Buitenhof van het Leidsche Rijn Park. De Buitenhof is er door inzet van heel veel mensen, en ik ga hier maar even geen namen noemen, toch gekomen. Eerst zou het hele Leidsche Rijn Park natuurlijk wel groen blijven, maar later werd het gebied tussen Enghlaan, Hof ter Weydeweg en Haarrijnse Rading helemaal vol bestemd met dure woningen om de aanleg van het park mogelijk te maken. Heerlijk verhaal! Maar goed, door de inzet van de Vrienden van het Leidsche Rijn Park wordt slechts een deel van de Buitenhof bebouwd en ontstaan er nu zulke prachtige plekjes als deze: op een bruggetje, aan een watertje met mooie ruisende bomen! De boel is nu nog in aanleg en erg drassig, maar nog even en het is een idyllische plek aan de rand van de wijk Terwijde.
VPL03,Binnenhof,web.jpg
Ook de omgeving rond Ridderhofstad Den Engh wordt op dit moment veranderd in een nieuwe pleisterplaats. Een aantal wegen wordt daar nu opgebroken om de oude kasteellaan weer aan te kunnen leggen. Uiteindelijk zal het daar weer fantastisch toeven worden. Pijnlijker is het aangezicht vanaf de Ridderhofstad naar het zuiden. Langs de Enghlaan moest een hele rij populieren om. Uiteindelijk een vreemd verhaal. Aan de ene kant van de weg zijn wat zieke bomen blijven staan, aan de andere kant van de weg zijn gezonde bomen geveld. Ik zal daar nu niet te diep op in gaan, maar dat het weggetje er nu zo suf uitziet heeft vooral te maken met “het beeld”. De ontwerpers van pleisterplaats Den Engh wilde eiken langs de laan. Dat wilde de bewoners niet. En nu, nu ontstaat dit treurige beeld. Men had beter de zieke bomen kunnen rooien en op de opengevallen gaten nieuwe populieren kunnen terugplaatsen zoals dat op stukken van de Groenedijk gebeurde. Zoiets was mogelijk geweest als in Utrecht het beleid erop is gericht dat er in principe geen gezonde bomen worden omgezaagd vanwege beeldargumenten van landschapsarchitecten. Dat zou een mooie inbreng zijn in de Utrechtse bomenvisie waarmee het college half april naar buiten komt.

VPL03,Enghlaan,web.jpg

En, om nog even terug te komen op de vorige aflevering van deze serie: de foto van de ransuilen aan de Groenedijk was mij toegezonden voor Yvonne van Megen. Dank daarvoor!