«

»

Jul 26 2013

Utrecht schiet weer door

Met Rinda den Besten bij de EYOF-wielerwedstrijden op Het Lint rond met Maximapark in Leidsche Rijn.

Met Rinda den Besten bij de EYOF-wielerwedstrijden op Het Lint rond met Maximapark in Leidsche Rijn.

Het zat er dik in. Schrijf je 1 positieve column over het EYOF van vorige week en Utrecht is los. Eerst dacht ik aan een geintje, maar het schijnt bloedserieus te zijn dat onze stad in 2015 gastheer wil zijn van de ‘NK veldloop voor ambtenaren’. Want ja, Utrecht trok zich weliswaar snoeihard terug uit de prachtige Utrecht Marathon, maar vindt zichzelf uiteraard loopstad. Net als festivalstad, evenementenstad, Tourstad, Girostad, Kennis- en Europese Cultuurhoofdstad, Vredesstad en teveel voor 1 dag stad. Volgens ons geacht college moet dit loopevenement ‘Utrecht op de kaart zetten bij 4000 ambtenaren’. Wie verzint die bezopen kretologie toch. Wat wil het college hiermee? Dat die 4000 ambtenaren weten waar Utrecht ligt? Dat leerden ze toch al op de basisschool. Moeten ze hier komen wonen? Dat wordt lastig met die recent afgekondigde bouwstop. Moeten ze in Utrecht komen werken? Ik hoop toch dat het de stad serieus is het ambtelijke waterhoofd verder leeg te laten lopen. Ik vrees eerder dat fervent hardloper Wolfsen aan zijn nalatenschap werkt. Die wil met een knal weg uit Utrecht: stad zonder hoeren maar met Tourstart en NK Veldloop. En ik vrees dat hier nog wel wat achteraan gaat komen, de komende maanden. Zelf dacht ik aan het WK loslopende honden bekeuren door geblinddoekte BOA’s en het EK figuurzagen van te kleine windmolenparken op onzinnige locaties. Dan hebben we als Utrecht zelf ook een keer medaillekansen.

Misschien moet ik mij minder ergeren aan zulke prietpraterige zinnetjes. Maar aan de andere kant: ik ben nu aan mijn 15e politieke zomerreces begonnen als Utrechts columnist en het is mij nog steeds niet gelukt dergelijke ergerlijke praktijken uit de gemeentelijke krochten te bannen. Wat dat betekent, daar zal ik deze zomer eens goed over nadenken. Aan de rand van mijn briljante tabaksplantage, op een strandje aan een Franse rivier en hopelijk op een bescheiden bootje te Loosdrecht. Zoals bijna ieder jaar hebben we in huize De Heus mot over de vakantiebestemming. Onze jongens willen hectiek aan een Spaanse of Turkse costa. En ik wil rustig met een boek op een simpel bootje turen over kabbelend water. En mijn vrouw, die werkt aan een compromis ergens in Frankrijk. Ik ben helaas net zo goed in vakantie als Utrecht in PR-geleuter.