«

»

Jun 30 2016

Brood

FullSizeRender-1Afgelopen week moest (mocht) ik een praatje houden met Gwen Jansen en Ivo de Lange over hun film “Kunst, begin drrr niet an”. De documentaire behandelt het schilderleven van Herman Brood bij zijn vriend Ivo in Zwolle waar hij ruim een decennium iedere maand een dag of vijf verbleef. Buiten het feit dat de film een aanrader is, was dat ook de plek van vertoning. De oude Katholieke kerk van het voormalige dorp Oudenrijn is – na jaren staalfabriek – inmiddels vijf jaar in gebruik als creatieve hotspot. Twee culturele ondernemers trokken de stoute schoenen aan en staken zich tot aan hun kruin in de schulden om de bijzondere plek te runnen. Nu de gemeente Utrecht de cultuur aan de westkant van het kanaal al van miljoenen beroofde, stak het mij en vele duizenden andere Vinexianen dat de MetaalKathedraal wel in de Cultuur Nota is opgenomen als subsidiabel, maar dat er vooralsnog geen geld die kant op gaat. En vergeleken met de hoeveelheid poen die de stad uit dit stadsdeel trekt is de gevraagde 220.000 euro een fooi om een cultureel succesnummer een steuntje in de rug te geven.

Vandaag wordt de afsluitende raadsvergadering over de voorjaarsnota gehouden en verwacht ik dat het geld er alsnog gaat komen. Hetzelfde geldt overigens voor Cultuur19 dat eigenlijk net steeds te weinig krijgt om echt door te stoten tot het niveau dat de exploderende groep Leidsche Rijn jongeren verdient.

Maar terug naar Herman. In tijden van Brexit, aanslagen en algehele vertrutting blijft de man een iconische figuur die tot nadenken stemt. Buiten het feit dat hij ook gewoon een egoïstische klootviool was, heb ik stiekem veel van hem geleerd. En nu kan ik heel hoogdravend een rijtje opsommen, maar beter volsta ik met vier regels uit een nummer met de Breedbekkikkers:

Maak van jouw scheet een donderslag
Spaar ze toch niet op voor je ouwe dag
Maak van jouw scheet een donderslag
Ik hoop dat ik er nog een zooitje laten mag

Het is onrustig in de wereld en niemand weet hoe we er over vijf jaar voorstaan. Brood is inmiddels uit getoeterd, maar u en ik mogen nog een deuntje meespelen. Doe het lief, doe het nu en ga ook eens kijken in die prachtige MetaalKathedraal. Die is er voor iedereen.