↑ Terug naar Archief

Heuswaar 2008

Rest volgt.

2 januari 2008 (286)

Eye-opener

Jawel, we zijn weer begonnen aan een vers nieuw jaar. Heerlijk! Ik hoop dat u er allemaal iets moois van mag maken. Geen al te grote problemen op alle gebied en een beetje lief zijn voor elkaar. Meer zou teveel zijn van het goede, maar vooral dat laatste garrandeert al veel van dat eerste!

En, vanaf vandaag hebben we de komende jaren te maken met een nieuwe burgemeester. Ik zal niet teruggaan naar het veelbesproken referendum. Dat komt vast nog aan bod nu Ralph Pans op 7 januari zijn boek presenteert over de wederwaardigheden van het referendum. Vanaf deze plaatst past vooral een welgemeende wens aan Aleid Wolfsen om met veel verstand, wijsheid en openheid zijn rol als eerste burger op te pakken en gestalte te geven.

En, laten we het dan meteen maar even hebben over een punt dat politiek al is beslecht, maar waar nog een aantal bewoners van deze stad zich deze dagen erg hard voor maken: het behoud van het Kleine Wijk in Ondiep. Een onwaarschijnlijk lieflijk wijkje dat in 1917 werd gebouwd. Het wijkje doet me op de een of andere manier heel erg denken aan de Zeven Steegjes; tussen Pelmolenplantsoen en Oudegracht. Dat wijkje speelde een belangrijke rol in mijn leven als scholier aan de Diaconessestraat, begin jaren tachtig van alweer de vorige eeuw. Onze mooie school vormde de kop (of de kont zo u wilt) van dat wijkje dat aan de andere kant werd afgesloten door de Lange Rozendaal. U weet wel, die bezongen straat uit een van de Utrechtse liederen van Herman Berkien. Onze lange tweede pauze werd benut voor een wandeling over de Twijnstraat en een rokertje op een bankje in de Fockstraat. De wijk kende nog poepdozen in de jaren tachtig, stond lang op de nominatie voor sloop, maar werd ruim een decennium later in z’n geheel gerenoveerd. Een geweldige zet voor het sfeerbehoud in dat deel van de binnenstad. En zo zou het volgens mij ook moeten gaan met het Kleine Wijk in Ondiep. Een slimme stichting zou die hele wijk kunnen overnemen van de verhuurder en de boel renoveren. Dan kan dat schitterende eilandje van rust weer een belangrijke plek krijgen in Ondiep. Ondiep is inmiddels een Vogelaarwijk, een krachtwijk of een prachtwijk. Maar hoe is het nu mogelijk om de kracht en pracht van die wijk eruit te snijden? Dan hou je armetierigheid over! Misschien moet het stadbestuur met Aleid Wolfsen, de directie van de verhuurder van het Kleine Wijk en wat nog rest aan bewoners eens een wandelingetje maken door de Zeven Steegjes. Even een peukie roken in de Fockstraat. Het zou zomaar een eye-opener kunnen opleveren. En, ook dat wens ik alle lezers toe. Af en toe een eye-opener in 2008!